Zgoda na cookies dla Astro,
jedna integracja

Wyspy Astro hydratują analitykę w chwili montowania. Bez warstwy zgody już pierwsze wyrenderowanie strony z treściami niesie tracker.

Zasada jest taka sama w całej UE i w Wielkiej Brytanii: bez zgody nie wolno zapisywać na urządzeniu odwiedzającego ani odczytywać z niego niczego poza tym, co ściśle niezbędne. To artykuł 5 ust. 3 dyrektywy ePrivacy, a zgoda musi spełniać definicję z RODO: dobrowolna, konkretna, świadoma i jednoznaczna, z odmową równie łatwą jak akceptacja. Wielka Brytania utrzymuje tę samą zasadę w PECR, z wąskimi wyjątkami dla statystyk niskiego ryzyka od 5 lutego 2026 r. Kalifornia i inne prawa stanowe USA działają odwrotnie: bez opt-in, ale z linkiem opt-out i obsługą sygnału Global Privacy Control.

Dla strony wynikają z tego trzy rzeczy. Skrypty analityczne, reklamowe i społecznościowe muszą poczekać na decyzję. Decyzję trzeba zapisać tak, aby dało się ją później pokazać, bo artykuł 7 ust. 1 przerzuca ciężar dowodu na Ciebie. A wycofanie zgody musi być równie łatwe jak jej udzielenie, co oznacza element na każdej stronie, który ponownie otwiera baner. Baner, który pokazuje dwa przyciski i mimo to ładuje Google Analytics, oblewa pierwszy test, i właśnie za to organy nadzoru nakładają kary, od decyzji CNIL wobec Google i SHEIN po kontrole organów holenderskiego i belgijskiego.

Strony Astro to głównie statyczny HTML z wyspami interaktywności, i to dobra wiadomość dla zgody: runtime można zapisać do HTML w czasie budowania, jako pierwszy w head każdej strony, bez wyścigu z czymkolwiek. Integracja robi dokładnie to dla stron prerenderowanych i powtarza przy każdym żądaniu dla renderowanych po stronie serwera, więc strona hybrydowa zachowuje się wszędzie tak samo.

Wyspy to miejsce, gdzie chowają się trackery. GTM ładowany przez Partytown, wyspa analityki tylko po stronie klienta, osadzenie YouTube w komponencie client:visible: każde z nich albo dostaje kategorię na tagu script, albo sprawdza stan zgody przed montowaniem. Integracja dostarcza wspólne komponenty, a middleware udostępnia zgodę na Astro.locals, więc strona może po stronie serwera zdecydować, czy wyrenderować osadzenie, czy jego placeholder.

Strony z treściami mają zwykle setki podstron, a skan przechodzi je w każdym stanie zgody do budżetu Twojego planu. Wynik zasila deklarację cookies, którą możesz zamontować na stronie polityki prywatności przez CookieDeclaration i która aktualizuje się sama, gdy kolejny skan znajdzie coś nowego.

Strony Astro często uruchamiają GTM przez Partytown w web workerze. Wartości domyślne zgody i tak muszą istnieć, zanim się załaduje, co integracja gwarantuje, zapisując runtime jako pierwszy.

Google Consent Mode v2 to warstwa sygnałów między banerem a tagami Google. Zanim uruchomi się jakikolwiek tag, siedem sygnałów (ad_storage, analytics_storage, ad_user_data, ad_personalization, functionality_storage, personalization_storage, security_storage) jest ustawianych na „denied” dla odwiedzających z EOG, Wielkiej Brytanii i Szwajcarii. Gdy tylko ktoś dokona wyboru, runtime je aktualizuje, a tagi Google się dostosowują. Od 15 czerwca 2026 r. Google używa ad_storage jako sygnału decydującego o danych Ads, więc właściwa wartość domyślna liczy się bardziej niż kiedyś.

CookieCrumbs ustawia wartości domyślne synchronicznie, przed jakimkolwiek menedżerem tagów, aktualizuje je przy każdej decyzji i dostarcza szablon Google Tag Manager, dzięki czemu wyzwalacze zgody istnieją bez ręcznie pisanych listenerów. W trybie zaawansowanym bezcookie’owe pingi Google utrzymują modelowane konwersje dla odwiedzających, którzy odmówili. Czego nie robi: nie udaje CMP certyfikowanego przez Google. Do AdSense, Ad Managera lub AdMob w EOG nadal potrzebujesz takiego z IAB TCF, a CookieCrumbs dziś nim nie jest.